|
|
Pomiar tarcia kinetycznego
- Cel ćwiczenia
Poznanie sposobu wyznaczania współczynnika tarcia kinetycznego, nawiązanie do przykładów np. działania hamulców, strat mechanicznych i zużycia materiału współpracujących części maszyn.
- Wyposażenie
- równia pozioma
- płyty pomiarowe
- płyta drewniana 350x190 mm
- płyta aluminiowa 350x190 mm
- płyta stalowa 350x190 mm
- płyta z tworzywa sztucznego 350x190 mm
- klocki pomiarowe
- klocek drewniany - 90x40x5 - 45g
- klocek miedziany - 90x40x5 - 255g
- klocek aluminiowy - 90x40x5 - 95g
- klocek stalowy - 80x40x14 - 355g
- klocek z tworzywa sztucznego - 85x35x14 - 65g
- obciążniki
- 10g - 5 sztuk
- 25g - 2 sztuki
- 50g - 2 sztuki
- 100g - 2 sztuki
- 150g - 2 sztuki
- 200g - 2 sztuki
- szalka o wadze 35g
- Wiadomości uzupełniające
Tarcie jest to opór mechaniczny występujący pomiędzy dwoma ciałami. Tarcie jest wynikiem niedoskonałości budowy powierzchni ciał. Są one zawsze chropowate, nawet jeżeli wydaje się nam, że są idealnie wypolerowane. Tarcie dzielimy na dwa rodzaje: tarcie statyczne, występujące pomiędzy ciałami w spoczynku, oraz tarcie kinetyczne, pomiędzy dwoma ciałami, które znajdują się w ruchu względem siebie. Tarcie kinetyczne jest zazwyczaj mniejsze od statycznego o około 1/4, zależy od prędkości względnej obu ciał.
Wynikiem istnienia tarcia jest siła tarcia (oporu) T. Jest ona zawsze skierowana tak, aby przeciwdziałać względnemu ruchowi ciał. Wartość tej siły jest proporcjonalna do wartości siły nacisku N, prostopadłej do powierzchni stykania się obu ciał. Współczynnik proporcjonalności pomiędzy siłą nacisku a siłą tarcia jest nazywany współczynnikiem tarcia kinetycznego:
T = N μ
Współczynnik tarcia kinetycznego μ zależy od rodzaju stykających się ciał oraz od prędkości ruchu względnego.
- Przebieg pomiaru
|
|