Strona Główna
      Regulamin
      Instrukcje
      Sprawozdanie
      Klasa III
      Klasa IV
      Galeria
      Kontakt

wstecz do przodu


Próba tłoczności blach metodą Erichsena

  1. Cel ćwiczenia
  2. Zapoznanie się ze sposobem wyznaczania tłoczności blach grubości do 2 mm przez wykonanie próby Erichsena.

  3. Wyposażenie
    • przyrząd Erichsena
    • próbki blach

  4. Wiadomości wprowadzające

  5. Przyrząd Erichsena służy do badania tłoczności blach, taśm i bednarek celem sprawdzenia, czy tłoczność wybranego wyrobu odpowiada wymaganiom wynikającym z jego przeznaczenia, grubości oraz rodzaju i stanu materiału. Zasada próby tłoczności polega na powolnym wtłaczaniu kulisto zakończonego tłocznika stalowego w próbkę, umocowaną na matrycy i na pomiarze głębokości wytłaczanego wgłębnika w chwili wystąpienia w nim pęknięcia. Zakres stosowania tej próby obejmuje blachy, taśmy i bednarkę o grubości do 2mm i szerokości co najmniej 70mm (lecz nie większej niż 100 mm).

    Rysunek 1: Schemat przyrządu.
    1 - tłocznik, 2- matryca, 3 - dociskacz

    Miarą tłoczności jest głębokość wgłębienia w badanej próbce blachy, odczytana na skali przyrządu, wyrażana w milimetrach i zaokrąglona do 0,1. Głębokość ta odpowiada drodze przebytej przez tłocznik od położenia zerowego aż do położenia w chwili wystąpienia pęknięcia.

    Zestawienie wyników próby na tłoczenie dla różnych blach metalowych:

    Rysunek 2

    Na podstawie wyglądu wytłoczonej wypukłości można określić wielkość ziarna badanego materiału. Gładka powierzchnia wgłębienia charakteryzuje materiał drobnoziarnisty, chropowata lub groszkowata - materiał gruboziarnisty.
    Do próby tłoczności metodą Erichsena stosuje się próbki prostokątne, kwadratowe lub okrągłe o szerokości lub średnicy i grubości podanych w tablicy:
    Symbol rodzaju próby Próbka 1 Stempel 4 Matryca 2 Dociskacz 3
    zakres grubości szerokość lub średnica średnica kulistego zakończenia wewnętrzna średnica wewnętrzna średnica
    mm
    1 E3 0,1 - 0,75 13 3±0,02 5±0,02 5
    1 E8 0,2 - 1 30 8±0,02 11±0,02 11
    1 E15 0,2 - 2 55 15±0,02 21±0,02 21
    1 E20 0,2 - 2 90 20±0,05 27±0,05 33

    Długość próbki prostokątnej powinna zapewnić możliwość wykonania co najmniej trzech wgłębień, przy czym odległość pomiędzy środkami sąsiednich wgłębień wykonanych stemplem lub kulką o średnicy 3,8 mm lub 15 mm powinna wynosić co najmniej 55 mm, a odległość pomiędzy środkami sąsiednich wgłębień wykonanych stemplem lub kulką o średnicy 20 mm powinna wynosić co najmniej 90 mm. Na próbkach okrągłych lub kwadratowych można wykonać tylko jedno wgłębienie. Środki wgłębień powinny znajdować się w środku szerokości próbki. Prostowanie próbki na zimno lub gorąco, obróbka cieplna oraz młotkowanie próbek jest niedopuszczalne. Brzegi płytek nie powinny mieć gradu i zadziorów oraz nie powinny wykazywać odkształceń utrudniających zamocowanie próbki w przyrządzie.
    Wynik próby tłoczności metodą Erichsena stanowi średnia arytmetyczna wyników trzech wytłoczeń.
    Tłoczność badaną metodą Erichsena należy oznaczyć symbolem TE z indeksem oznaczającym średnicę stempla lub kulki i podać głębokość wytłoczenia w milimetrach:
    TE3 - tłoczność badania stemplem lub kulką o średnicy 3 mm (np. TE3 = 1,2 mm)

  6. Przebieg ćwiczenia


  7. Rysunek 3: Przyrząd do badania tłoczności blach metodą Erichsena
    1 - lusterko, 2 - oświetlenie elektryczne, 3 - matryca
    4 - tuleja dociskowa5 - tłocznik, 6 - skala, 7 - skala,
    8 - koło, 9 - sprzęgło

    • Sprawdzić stan techniczny przyrządu
      • położenie zerowe tłocznika i dociskacza - za pomocą kontrolnej płytki stalowej o równoległych płaszczyznach,
      • czystość tłocznika, matrycy i dociskacza.
    • Przygotować próbkę wg tabeli.
    • Wykonać pomiar grubości próbki
    • Natłuścić lekko zakończenie tłocznika i matrycę (przed każdą próbą), stosując smar z dodatkiem grafitu.
    • Wprowadzić badaną blachę między matrycę 3 i tuleję dociskową 4 tak, aby środki wytłoczonych wgłębień wypadały co najmniej 35 mm od krawędzi i w odpowiednich odstępach jeden od drugiego.
    • Obracając koło 8 w prawą stronę dosunąć dociskacz do matrycy, zachowując luz 0,05 mm między próbką i dociskaczem.
    • Nastawić skalę 7na zero
    • Wyciągnąć przesuwaną skalę 6 na zewnątrz do położenia zerowego
    • Włączyć oświetlenie elektryczne 2
    • Włączyć sprzęgło 9
    • Obracając koło 8 w prawą stronę (przytrzymując przez chwilę sprzęgło w położeniu rozłączonym) równomiernie i powoli, tak aby tłocznik 5 wtłaczał się w próbkę z jednostajną szybkością około 0,1 mm/sek
    • W czasie tłoczenia obserwować uważnie obraz próbki odbity w lusterku 1
    • Przerwać wtłaczanie w chwili zauważenia pęknięcia, którego oznaką jest szczelina przez całą grubość próbki - do tego stopnia rozwarta, że światło przenika na część jej długości
    • Odczytać głębokość tłoczenia na skali 6 oraz na skali 7 koła ręcznego z dokładnością do 0,05 mm
    • Za pomocą obrotu pokrętła 8 w lewą stronę wycofać tłocznik do położenia zerowego, a następnie przez dalszy obrót odsunąć dociskacz od matrycy tak, aby można było wyjąć badaną próbkę blachy
    • Wyłączyć oświetlenie elektryczne
    • Zakonserwować środki pomiarowe i uporządkować stanowisko pomiarowe